Αναφορικά με το ποσό και με δεδομένη την οικονομική κρίση που βιώνουν οι περισσότερες ελληνικές οικογενειες, είναι σημαντικό οι γονείς να εξηγούν στα παιδιά ότι είναι μέρος της... οικογενειακής οικονομίας και ότι η διαχείριση του θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνει την αίσθηση αξιοπρέπειας .

Απώτερος σκοπός πρέπει να είναι η καλλιέργεια μιας στάσης που να εκτιμά τις υπεύθυνες δαπάνες, τον προγραμματισμό μελλοντικών σχεδίων και τη γενναιοδωρία. Παράλληλα να σέβονται αυτά που αγοράζουν και να τα «ευλογούν» όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Αλ Κόραν σε ένα κεφάλαιο ενός από τα βιβλία του με τίτλο «Τα μυστικά του πλούτου», « Όταν δίνεις κάπου τα λεφτά σου να θυμάσαι πάντα να τα ευλογείς ».

Στη σημερινή κοινωνία μας που δεσπόζει ο καταναλωτισμός, η αφθονία των αγαθών και ο χείμαρρος νεόφερτων προϊόντων η ανάγκη για καλλιέργεια «οικονομικής συνείδησης» και σωστού χειρισμού των χρημάτων είναι επιτακτική. Τα παιδιά μαθαίνουν εύκολα, σαν σφουγγάρι απορροφούν κάθε τι που βλέπουν, ακούνε και το επεξεργάζονται. Επομένως ο κύριος δάσκαλος των παιδιών μας είμαστε εμείς οι γονείς.

Ο στόχος μας λοιπόν δεν είναι να γίνουμε πλούσιοι εμείς και τα παιδιά μας αλλά να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να κατανοήσουν το ρόλο των χρημάτων στη ζωή και να μάθουν να τα διαχειρίζονται εποικοδομητικά. Η δική μας πινελιά ως γονείς αποτελεί τη χρυσή τομή για να κατακτήσουν αυτό το στόχο.

Το χαρτζιλίκι δίνεται για τις εβδομαδιαίες ανάγκες του παιδιού και δεν αποτελεί κάποιου είδους επιβράβευση. Θα πρέπει και οι δύο γονείς να δίνουν από κοινού το χαρτζιλίκι στο παιδί και όχι κάποιος από τους δύο να του δίνει επιπλέον χρήματα στα κρυφά. Αυτό θα στείλει αρνητικά μηνύματα στο παιδί για την υπευθυνότητα, αλλά και την έννοια της εμπιστοσύνης μέσα στην οικογένεια.

Το χαρτζιλίκι θα ήταν καλό να αφορά τα έξοδά του κατά την διάρκεια που θα βρίσκεται στο σχολείο, όπως για παράδειγμα ή αγορά κάποιας σοκολάτας από το κυλικείο. Στην ηλικία που τα παιδιά βρίσκονται ακόμα στο δημοτικό, είναι καλό να θέτουμε κανόνες ως προς τι θα σπαταλήσουν το χαρτζιλίκι τους. Σε καμία περίπτωση δεν λέμε ‘’να τα κάνεις ό,τι θέλεις’’. Στο Γυμνάσιο και Λύκειο

Πέρα όμως από την ηλικία του παιδιού, το τι χρηματικό πόσο θα δώσουμε είναι ανάλογο και της οικονομικής κατάστασης της οικογενείας. Δεν θα ήταν σωστό ένα παιδί να προσλαμβάνει μεγαλύτερο χαρτζιλίκι από αυτό που θα του αναλογούσε, και ο γονιός να αφήνει απλήρωτες άλλες υποχρεώσεις που τρέχουν.

Μπορεί στην αρχή να σας φανεί σκληρό αλλά θα διδάξει στο παιδί ένα πολύτιμο μάθημα: ότι τα χρήματα έχουν αξία και ότι οι επιλογές του έχουν συνέπειες. Ένα ακόμα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα του να παραμείνετε συνεπείς στα συμφωνηθέντα είναι ότι με αυτόν τον τρόπο, θα μειωθούν κατά πολύ οι διαμάχες για όλα όσα το παιδί ζητά να του αγοράσετε.

Από την άλλη, είναι καλό να δώσετε στα παιδιά τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουν τη σχέση εργασίας-χρημάτων. Μπορείτε λοιπόν να ορίσετε κάποιες επιπλέον εργασίες (π.χ. πλύσιμο αυτοκινήτου, κατέβασμα σκουπιδιών κλπ) που θα είναι προαιρετικές και αν τις κάνουν θα κερδίζουν συγκεκριμένο ποσό χρημάτων (πχ 2-3 ευρώ).

Χαρτζιλίκι και δουλειές στο σπίτι! Κάθε παιδί οφείλει να συμμετέχει στις δουλειές του σπιτιού καθώς αποτελεί μέρος της οικογένειας. Βασικές υπευθυνότητες όπως η τακτοποίηση του δωματίου του ή το να μαζέψει τα πιάτα/να στρώσει το τραπέζι δε θα πρέπει να είναι διαπραγματεύσιμες.

Εξαρτάται από τις συνθήκες και από τι θεωρείτε εσείς λογικό. Όταν το παιδί μάθει το ποσό που θα παίρνει και τη συχνότητα που θα έχει το χαρτζιλίκι του θα μπορέσει να μάθει και τον τρόπο που θα τα διαχειρίζεται σωστά. Κάποιες συνθήκες που θα σας βοηθήσουν είναι : Η οικονομική κατάσταση τη οικογένειας σας Η ηλικία του παιδιού Οι ανάγκες που πιστεύετε ότι θα καλύψει με αυτό το ποσό το παιδί σας (π.χ. μετακινήσεις, αποταμίευση, γεύματα κ.τ.λ. )

Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για τη χρονική στιγμή που εσείς θα επιλέξετε να ξεκινήσετε το χαρτζιλίκι. Το παιδί είναι έτοιμο να διαχειριστεί χρήματα όταν αρχίσει να καταλαβαίνει ότι: χρειάζεται χρήματα για να αγοράσει πράγματα από μαγαζιά χρειάζεται να αποταμιεύει κιόλας χρήματα και να μην τα ξοδεύει όλα το να ξοδεύει όλα του τα χρήματα σε μία μέρα σημαίνει ότι την επόμενη μέρα δεν θα έχει άλλα.

Το χαρτζιλίκι είναι ένας ωραίος τρόπος ώστε να μάθουν τα παιδιά τις βασικές αρχές διαχείρισης των χρημάτων. Αλλά το ύψος του ποσού που θα δίνετε σαν χαρτζιλίκι και η στιγμή που θα ξεκινήσετε να το δίνετε εξαρτάται από την προσέγγιση της δική σας οικογένειας και τις αξίες γύρω από τα χρήματα που θέλετε να μεταδώσετε στο παιδί.

Όπως υποστηρίζει, «γενικά οι Έλληνες γονείς έχουν την τάση να δίνουν χαρτζιλίκι στα παιδιά τους, γεγονός που αντανακλά την υποχρέωση που νιώθουν απέναντί τους. Η πλειονότητα δεν ακολουθεί το αγγλοσαξονικό ή το σκανδιναβικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο το χαρτζιλίκι είναι μέρος της βασικής οικονομικής εκπαίδευσης των παιδιών, τα οποία εγκαταλείπουν νωρίτερα την οικογενειακή εστία και φυσικά βγαίνουν σε μικρότερη ηλικία στην αγορά εργασίας σε σύγκριση με τα Ελληνόπουλα».

Η κ. Ζήση τονίζει βέβαια ότι «σε περιπτώσεις που αποκλίνει των βασικών αναγκών και δίνεται ως μπόνους, προκειμένου τα παιδιά να ικανοποιήσουν καταναλωτικές τους επιθυμίες, τότε μετατρέπεται σε μια αρνητική πρακτική καθώς με αυτόν τον τρόπο τούς καλλιεργούν μοντέλα ζωής που συνδέουν την προσωπική ανάπτυξη με υλικές αξίες».


Δημοσίευση: 15/11/2019


. .