Αφού μιλάμε για χαρούμενες αναμνήσεις μιλάμε και για χαρούμενους γονείς. Η θετική ενέργεια και αύρα πηγάζει από μέσα μας. Χρησιμοποιήστε θετικές λέξεις και ενθαρρύνετέ τα. Επίσης μην κατηγορείτε συνεχώς σαν ζευγάρι ο ένας τον άλλο μπροστά στα παιδιά . Ότι θέματα έχετε πρέπει να τα λύσετε οι δυο σας. Μιλήστε με λόγια αγάπης. Είναι ωραίο να προωθείτε ένα υγιές πρότυπο γονιών.

Αφήστε τα να κάνουν κάτι μόνα τους. Είτε είναι οι ασκήσεις τους είτε κάποιες δουλειές μόνα τους. Χρειάζεται να κάνουν τα λάθη τους αρκεί να ξέρουν πως θα είστε εκεί να τους καθοδηγήσετε. Αυτός σημαίνει πως πρέπει να τα αφήσετε να αποτυγχάνουν. Πρέπει να βιώσουν την αποτυχία αν θέλετε να είναι ευτυχισμένα. Είναι αλήθεια.

Κάντε πράγματα σαν οικογένεια. Φάτε μαζί, δείτε ταινίες μαζί σαν οικογένεια, γιορτάστε γενέθλια και γιορτές οικογενειακά. Κάντε το παράδοση και συνήθεια. Τα παιδιά όταν κάνουν κάτι σαν συνήθεια νιώθουν ασφάλεια. Ασφάλεια σημαίνει ευτυχία για τα παιδιά.

Προσπαθήστε αντ’ αυτών ποτέ να μην προσβάλλετε τον σύντροφό σας. Επίσης, μην αναφέρετε προηγούμενες διαμάχες στις τρέχουσες. Αυτό δεν λύνει τίποτα και απλά κάνει την λογομαχία ακόμα πιο έντονη. Μια λύση είναι απλώς να φύγετε έως ότου ηρεμήσουν τα πνεύματα. Στη συνέχεια μπορείτε να επιστρέψετε και συζητήσετε ξανά το θέμα. Πολύ σημαντικό επίσης: Σταματήστε να σκέφτεστε τι είναι σωστό και τι είναι δίκαιο. Αποδεικνύοντάς το δεν είστε πραγματικά νικητές.

Έχετε πάντοτε στο μυαλό σας πόσο κάθε άτομο αλλάζει καθώς κυλούν οι δεκαετίες και πόσο έτοιμος είναι ο καθένας από σας να αγκαλιάσει τον άλλον ενόσω συμβαίνουν αυτές οι αλλαγές. Στη διάρκεια χρόνων μπορεί π.χ να αλλάξετε πίστη, πολιτικές απόψεις, στιλ ή χρώμα μαλλιών. Αποδεχτείτε το, διότι έτσι ο σεβασμός μεταξύ σας θα σας επιτρέψει να συνεχίσετε να εξελίσσεστε και να μεγαλώνετε όμορφα. #8 Προσοχή στους τσακωμούς

Μερικοί άνθρωποι φοβούνται να δώσουν στο άλλο τους μισό την ελευθερία και την ανεξαρτησία. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη εμπιστοσύνης και / ή ανασφάλειας ότι αν δώσουμε στον σύντροφό μας πολύ χώρο, θα ανακαλύψει ότι δεν θέλει να είναι μαζί μας πια. Γενικά, όσο πιο άβολα αισθανόμαστε με τη δική μας ύπαρξη, τόσο περισσότερο θα προσπαθήσουμε να ελέγξουμε τη σχέση και τις συμπεριφορές του συντρόφου μας.

Και τι κάνεις; Υπομονή μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά λένε άλλοι. Άλλοι πάλι το παλεύουν όταν τα παιδιά πέσουν για ύπνο και άλλοι, που μπορούν, φροντίζουν να αφήνουν τα παιδιά τους στη γιαγιά και να βγαίνουν μόνοι τους 2 φορές την εβδομάδα, ακόμα κι αν αυτή η εξοδος σημαίνει «περπάτημα σε ένα πάρκο», «ένας καφές» ή οτιδήποτε σου επιτρέπει να πεις κάτι περισσότερο από τα καθημερινά χωρίς να σε διακόπτει κανείς και τίποτα για δύο ώρες.

Και τελικά εκεί που καταλήγεις, είναι η ματαίωση. Η ματαίωση που έρχεται όταν καταλάβεις πως τα πράγματα δεν ήταν όπως τα είχες στο μυαλό σου. Όταν συνειδητοποιήσεις πως η οικογένεια που φανταζόσουν σαν τηλεοπτική διαφήμιση με καθαρά και χαρούμενα παιδιά, γελαστούς και πάντα ερωτευμένους γονείς, τακτοποιημένα δωμάτια και μυσχομυριστά φαγητά στην κουζίνα, δεν έχει καμία σχέση με αυτή που ζεις.

Καθώς ετοίμαζα τις κάρτες για να παίξω με τον γιο μου σκεφτόμουν πως τελικά τα παιδιά δεν είναι απαραίτητα η κόλλα που ενώνει τα ζευγάρια, πολλές φορές το αντίθετο. Συχνά σε απομακρύνουν από τον σύντροφό σου, καθώς μπαίνουν «στη μέση» και δεν σου αφήνουν περιθώρια, ούτε απαραίτητες ιδιωτικές στιγμές με το έτερον ήμισυ.

Όταν κάποιος γίνεται γονιός έχει να αντιμετωπίσει μια σειρά από νέες προκλήσεις. Αυτές οι προκλήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν πιο εύκολα όταν οι γονείς λειτουργούν σαν ομάδα . Η επικοινωνία για το μοίρασμα των υποχρεώσεων του σπιτιού είναι πολύ σημαντική για την επιτυχία της μετάβασης στους νέους ρόλους.

Τρόποι για να ξεπεράσετε τα προβλήματα στη σχέση σας μετά τον ερχομό ενός παιδιού

Είναι όμως επίσης σκληρό για τα παιδιά (ακόμα και όταν δεν υπάρχει βία μεταξύ των συντρόφων) όταν ο ένας γονιός δεν είναι καλός σύντροφος για τον άλλο γονέα. Τα παιδιά αγαπούν και τους δύο γονείς τους, και πραγματικά δεν καταλαβαίνουν πως γίνεται οι γονείς τους να μην αγαπιούνται μεταξύ τους. Εάν ζητηθεί από τα παιδιά να συμμαχήσουν με τον ένα γονέα ενάντια στον άλλο, τότε τα παιδιά αγχώνονται, εμφανίζουν κατάθλιψη ή προβλήματα συμπεριφοράς.

Όταν ένα παιδί βρίσκεται στη μέση ενός καβγά ανάμεσα στους δύο γονείς, που τους αγαπά και τους δύο, μπορεί να τα τρομάξει. Ακόμη και όταν τα παιδιά κακοποιούνται από ένα γονέα,συνεχίζουν να έχουν ισχυρά συναισθήματα για αυτόν, όπως η πίστη και η αγάπη. Η εμπειρία μας δείχνει ότι όταν τα παιδιά χρειάζονται να μιλήσουν στην ψυχοθεραπεία για αυτά τα συναισθήματα, πιέζονται να μιλήσουν ενάντια στο γονέα που τα κακοποιεί.

Δυστυχώς συχνά τα παιδιά υποφέρουν από τα άλυτα θέματα μεταξύ των γονιών. Ο θυμός των γονιών, ακόμη και το μίσος, έχει επιπτώσεις στα παιδιά. Ακόμα και όταν οι γονείς έχουν τις καλύτερες προθέσεις μπορεί πάνω σε μια σύγκρουση να ωθήσουν τα παιδιά να πάρουν θέση για το ποιον γονέα υποστηρίζουν.Όλα γίνονται μια προσπάθεια να πάρει ο καθένας τα παιδιά με το μέρος του, ή να δικαιολογήσουν το διαζύγιο στα παιδιά.

Το να προσαρμοστούν οι μεμονωμένοι γονείς στη ζωή στην άδεια φωλιά μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Η Ρεμπέκα, μεμονωμένη μητέρα δύο παιδιών, εξηγεί: «Όταν φεύγουν τα παιδιά μας δεν έχουμε ένα σύζυγο για να μας κάνει συντροφιά και να μας δείχνει αγάπη». Για μια μεμονωμένη μητέρα τα παιδιά της ίσως να ήταν πηγή συναισθηματικής υποστήριξης. Και αν συνέβαλλαν στα οικονομικά της οικογένειας, η αναχώρησή τους ίσως δημιουργήσει και οικονομικές δυσκολίες.

Για πολλά ζευγάρια, η άδεια φωλιά μπορεί επίσης να ανοίξει την πόρτα για αυξημένη ευτυχία μέσα στο γάμο. Ο χρόνος και η προσπάθεια που απαιτούνται για την επιτυχημένη ανατροφή παιδιών μπορεί να απορροφούν τα ζευγάρια τόσο πολύ ώστε να παραμελούν τη δική τους σχέση. Μια σύζυγος λέει: «Τώρα που τα παιδιά έχουν φύγει, ο Κόνραντ και εγώ προσπαθούμε να γνωριστούμε ξανά από την αρχή».


Δημοσίευση: 14/11/2019


. .