Αν πιστεύεις ότι έχεις ανασφάλειες, προσπάθησε να αναγνωρίσεις τι σου τις έχει προκαλέσει (πχ εμφάνιση κατά την εφηβεία, μαθητικές αποδόσεις) και τι στις συντηρεί (πχ το σώμα σου, αποτυχία στην εργασία σου κλπ). Σταμάτησε αμέσως να συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλες γυναίκες, μιας και πάντα επιλέγεις να συγκριθείς με γυναίκες που είναι ‘καλύτερες’ από εσένα. Βγαίνεις πάντα χαμένη και άρα εσύ συντηρείς την ανασφάλειά σου.

Επίσης, ως αναμενόμενο, η ζήλεια τροφοδοτείται από τη δική μας ανασφάλεια. Αισθανόμαστε ότι είμαστε λίγες εξωτερικά ή εσωτερικά και άρα ο σύντροφός μας θα μας αφήσει για κάποια καλύτερη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αν μια γυναίκα δεν ζηλεύει, είναι ασφαλής με τον εαυτό της, μιας και το πιο πιθανό είναι αυτή η γυναίκα να έχει αναπτύξει άλλους μηχανισμούς για να κρύβει την χαμηλή της αυτοπεποίθηση.

Εκτός από τις παιδικές ανεκπλήρωτες ανάγκες στις οποίες αναφέρεται ο Freud, η ζήλεια κρύβει έναν βαθύ φόβο εγκατάλειψης. Αν παραδείγματος χάριν γεννήθηκε ένα αδερφάκι όταν είμαστε 3 ετών και αισθανθήκαμε ότι μας ‘εγκατέλειψαν’ οι γονείς μας, ή αν για κάποιο λόγο έπρεπε να αποχωριστούμε τη μητέρα μας όταν είμαστε νεογέννητα, τότε πολύ πιθανό οι κινήσεις μας να καθορίζονται από το φόβο αυτό.

Θα του χαμογελάει, θα το παίζει, θα πηγαίνει σε αυτό μόλις κλάψει, θα του μιλάει, θα το κρατάει και θα εκπέμπει αγάπη και ζεστασιά. Αν λοιπόν η μητέρα είναι παρούσα τόσο ως φυσική παρουσία όσο και ώς ψυχισμός για να του καλύψει τις ανάγκες σε αυτή τη μεγάλη αβοηθητότητα που ζει και είναι σταθερή στη συμπεριφορά της, το μικρό αυτό πλασματάκι θα γίνει ένας αρκετά ασφαλής άνθρωπος με ελάχιστη ζήλεια και ανασφάλεια.

Το ζητούμενο σε κάποιες περιπτώσεις είναι όντως ο άνθρωπος να μην ζηλεύει, γιατί βασανίζεται ο ίδιος και ίσως κάποιος γύρω του. Οι άνθρωποι που ζηλεύουν παθολογικά και δεν μπορούν να το διαχειριστούν είναι αυτοί που κάνουν σενάρια και φαντασιώσεις καταστροφικές, απορριπτικές, με αποτέλεσμα να φοβούνται από ένα ερέθισμα χωρίς ο οποιοσδήποτε άλλος να μπορεί να κατανοήσει την αντίδραση.

Στο λεξικό η λέξη αυτή ερμηνεύεται ως ‘δυσαρέσκεια για ξένη ευτυχία’ αλλά δεν προσδιορίζει επαρκώς αυτό το συναίσθημα και δεν είναι συνώνυμη με τον φθόνο που στο λεξικό ορίζεται ως ‘λύπη για ξένα αγαθά, κακεντρέχεια’. Η ζήλεια δεν βιώνεται μόνο σε σχέση με την ύλη αλλά και με πρόσωπα και με καταστάσεις.

Μαθαίνοντας να χειρίζεστε τη ζήλια, θα παρατηρήσετε πως επηρεάζετε τις καταστάσεις γύρω σας θετικά και προς όφελός σας. Όταν απομακρύνεστε απ’ τη λογική κι αφήνετε τη ζήλια σε συνδυασμό με τον θυμό να σας κυριεύει, τότε το μόνο που πετυχαίνετε είναι να οδηγήστε σε τέτοιες άσχημες καταστάσεις που πραγματικά θα ευχόσασταν να μην σας συμβούν!

Όταν τη νιώσετε προσπαθήστε να κάνετε μία παύση και να ρωτήσετε τον εαυτό σας “για ποιον λόγο αισθάνομαι έτσι;”. “Έχει να κάνει με την αυτοπεποίθησή μου ή ο σύντροφός μου την έχει προκαλέσει;”. Αναφερόμενοι στον όρο αυτοπεποίθηση, ανεξάρτητα από την αιτία, η ζήλια τη μειώνει και την «πληγώνει» κατά πολύ.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι στο γιατί αισθάνεστε ζήλια. Είναι ένα αρκετά συνηθισμένο συναίσθημα που πολλές φορές σας κάνει να χάνετε τον έλεγχο. Τι να κάνετε; Πρώτα από όλα, να διερευνήσετε από πού προέρχεται αυτή η ζήλια, τους λόγους ύπαρξής της και τι την προκαλεί.

Ας ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι η ζήλια υπάρχει μέσα μας έστω και σε πολύ μικρό ποσοστό. Μπορεί να μην έχει να κάνει με τις ερωτικές σχέσεις απαραίτητα. Όταν νιώθουμε ανασφαλείς ή ότι υστερούμε κάπου, το πράσινο τερατάκι κάνει την εμφάνισή του και παραγκωνίζει τη λογική. Αν όμως μιλάμε για μία αισθηματική σχέση, η ζήλια μπορεί να είναι ο λόγος διάλυσης και να δημιουργήσει προβλήματα τόσο σε αυτόν που το κάνει όσο και στη σχέση συνολικά.

Forum επιστημόνων Celebrities corner Μετρητές υγείας Η συμβουλή του Vita Ζώδια Καιρός

Η συναισθηματική κακοποίηση στη σχέση γίνεται όλο και συχνότερη σε νέους και έφηβους ανθρώπους. Συχνά, δε γνωρίζουν πως βρίσκονται σε μια σχέση με συναισθηματική κακοποίηση. Γι’ αυτό, σε αυτό το άρθρο, θα σας δείξουμε πώς να αναγνωρίσετε τα προειδοποιητικά σημάδια. Αν διαβάζετε…

Ένα τραυματικό διαζύγιο είναι μια απώλεια και γι’ αυτό περιλαμβάνει και τη διαδικασία του θρήνου. Στην πραγματικότητα, είναι ο θάνατος μιας ζωής, του χρόνου, και των συναισθημάτων που έπρεπε να είναι κοινά, καθώς και των ονείρων που κάνατε μαζί για το…

Οι άνθρωποι που ζηλεύουν είναι τρομερά ανασφαλείς και αυτό τους κάνει να προσπαθούν να ελέγχουν συνέχεια τον σύντροφό τους. Θέλουν το άλλο τους μισό μονάχα για εκείνους. Δεν αντέχουν στη σκέψη πως μπορεί να τους ενδιαφέρει κάποιο άλλο άτομο.

Πρότεινέ του να κοιτάξει καλά πίσω στην παιδική κι εφηβική του ηλικία. Να δει με την ώριμη ενήλικη ματιά του, τι συνέβαινε στο πατρικό του σπίτι. Πώς ήταν οι διαπροσωπικές σχέσεις, κυρίως αυτή των γονιών του. Έπειτα, παρακίνησέ τον να επεξεργαστεί νοητικά αρνητικά περιστατικά, τσακωμούς τους, συμβάντα παράλογης ζήλιας κ.ο.κ. Και να τα απομακρύνει έπειτα από την τωρινή του δράση και τις παροντικές του ερωτικές σχέσεις. 4) Χτίστε τη σχέση σας πάνω στην εμπιστοσύνη

Όταν ένα άτομο είναι ανασφαλές (εν προκειμένω εσύ), μεταφέρεις αυτή τη δική σου αδυναμία στο ταίρι σου. Σύμφωνα με την Ψυχαναλυτική Προσέγγιση στην Ψυχολογία – πατέρας της οποίας θεωρείται ο Φρόυντ – αυτός είναι ένας αμυντικός μηχανισμός του εαυτού. Προκειμένου να μειώσει το κατάφορο άγχος που τον διέπει, μεταθέτει στον άλλον την πηγή του άγχους του (εν προκειμένω την ανασφάλεια). Κατά κύριο λόγο, αυτή η διαδικασία επισυμβαίνει σε ασυνείδητο επίπεδο.


Δημοσίευση: 16/11/2019


. .