Στη νέα σειρά after office drinks του Andro, συναντάμε τον φωτογράφο Γιώργο Καπλανίδη. Με παγωμένο ροζέ L’Ésprit du Lac, συζητάμε για το τι κάνει μια φωτογράφηση επιτυχημένη, το πώς εκπαιδεύονται ο πελάτης και το κοινό, την ανάγκη να έχει κανείς δίπλα του συνεργάτες που τους εμπιστεύεται τυφλά, αλλά και τα προσόντα που οφείλει να διαθέτει ένας επικεφαλής για να εμπνεύσει την ομάδα του.

Τι έμαθαν μέσα από αυτό ; «Το να είμαστε πάντα ανοιχτοί με τον πελάτη και να κάνουμε, από την πρώτη μέρα, αυτό που λέμε biz dev (εκ του business development, το να αναπτύσσεσαι δηλαδή, δράττοντας τις ευκαιρίες που σου δίνουν οι πελάτες, η αγορά κ.λπ.). Για την ακρίβεια, στην Pollfish προτού καν φτιάξουμε προϊόν ξεκινήσαμε να το πουλάμε και με αρκετή επιτυχία».

Για την απενοχοποίηση αυτή μιλήσαμε με τρεις Έλληνες startupers , οι οποίοι παρά το νεαρό της ηλικίας τους, τους παραδεχόμαστε γιατί έχουν καταφέρει αρκετά μέσα σε μικρό διάστημα.

Για παράδειγμα, όταν ξεκινάς μια νέα επιχείρηση, είναι λογικό να υπάρχει μια περίοδος μάθησης. Θα πάρεις αποφάσεις που δεν αποδίδουν και συχνά αυτή η δυσφορία που θα νιώθεις θα είναι παροδική. Μπορείς να αλλάξεις την στρατηγική σου και να ανακάμψεις. Ακόμα και στο χειρότερο σενάριο, αν αυτή η αποτυχία οδηγήσει στο κλείσιμο της επιχείρησης, μπορεί να είναι και το αρχικό στάδιο για κάτι νέο. #6 Έχε ένα εναλλακτικό σχέδιο

Ως επιχειρηματίας, αντιμετωπίζω τον ίδιο φόβο. Μερικές φορές ξεχνάω ότι δεν ήμουν εγώ που έκανα κάτι αλλά ο φόβος μου. Το εγώ μου και η ταυτότητά μου γίνονται αλληλένδετες καταστάσεις με την δουλειά μου και όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως είναι προγραμματισμένα, εγκατέλειπα εντελώς. Ξεπέρασα όμως αυτή την μη υγιή σχέση με τον φόβο και πιστεύω ότι μπορείς να κάνεις και εσύ το ίδιο.

Σε κανέναν δεν αρέσει να χάνει. Η ανασφάλεια που νιώθουν πολλοί άνθρωποι για το αν θα τα κάνουν όλα σωστά, δηλαδή η οποιαδήποτε πιθανότητα για αποτυχία, τους απομακρύνει από την επιτυχία.

Η αποτυχία είναι δυστυχώς κάτι που συναντάμε συχνά στις κοινωνίες μας. Όλοι προσπαθούμε να την αποφύγουμε γιατί μια ενδεχόμενη αποτυχία μας κρατάει πίσω στα σχέδια και τους στόχους μας και μερικές φορές μπορεί και να μην επανέλθουμε από αυτήν! Όλοι όμως ερχόμαστε αντιμέτωπη με αυτήν αργά ή γρήγορα στη ζωή μας. Το όλο νόημα κρύβεται στο πως την αντιμετωπίζουμε. Γιατί οι πιο σοφοί δεν την φοβούνται αλλά την βλέπουν ως μάθημα για να συνεχίσουν πιο δυναμικά στο επόμενο βήμα τους!

Στο βιβλίο On Writing: A Memoir of the Craft, ο Στίβεν Κινγκ παραδέχεται ότι τα πρώτα χρόνια του ως συγγραφέας μάζευε απορρίψεις από εκδότες. Στην πορεία, άρχισε να κρεμάει αυτές τις αρνητικές απαντήσεις στον τοίχο του, για να αντλεί κίνητρο. «Στα 14 μου, το καρφί στον τοίχο δεν έφτανε για να κρατήσει το βάρος των αρνητικών απαντήσεων που κρεμούσα, τη μία μετά την άλλη» γράφει. «Πέταξα το καρφί, έβαλα πρόκα, και συνέχισα να γράφω».

Ο δρόμος προς την επιτυχία είναι συχνά γεμάτος αποτυχία και απόρριψη. Το θέμα είναι κατά πόσο μπορεί κάποιος να ενσωματώσει την κριτική, να την υπερβεί, και να προχωρήσει.

Η αλήθεια είναι οτι έδειχνε πως θα ήταν σίγουρη επιτυχία. Το αναψυκτικό που έμοιαζε με τις περίφημες λάμπες λάβας που γνώριζαν εποχές «δόξας», έκανε κλίκ στα νέα παιδιά όμως δεν ήταν τόσο γευστικό, με πολλούς καταναλωτές να το συγκρίνουν με σιρόπι για τον βήχα. Εξαφανίστηκε από τα ράφια την ίδια χρονιά που εμφανίστηκε, και όχι λόγο της μεγάλης του επιτυχίας...

Στις αρχές των 80’s, μεταξύ glam rock και Μαντόνα, ο πλανήτης ζούσε τον μεγαλύτερο εμπορικό πόλεμο στην ιστορία με μονομάχους δυο κολοσσούς. Η Coca Cola έχανε συνεχώς έδαφος από την Pepsi εντός ΗΠΑ, καθώς το περίφημο διαφημιστικό κόλπο «Pepsi Challenge» είχε δημιουργήσει ένα τρομερό μομέντουμ για την ανταγωνίστρια της διάσημης μάρκας.

Όπως αναφέρει το Associated Content: «Άλλοι κριτικοί εντοπίζουν την αιτία αποτυχίας του μοντέλου στα στελέχη της Ford Motors που δεν ξεκαθάρισαν ποτέ σε ποιο αγοραστικό κοινό απευθύνονταν. Οι τιμές των μοντέλων Edsel ήταν μεταξύ ενός πολυτελούς Ford και ενός βασικού Mercury. Αποσύρθηκε από την κυκλοφορία το 1960.

Από τα απλά μέχρι τα σύνθετα προβλήματα και όλες τις ενδιάμεσες περιπτώσεις, υπάρχουν πολλές παγίδες που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο ένα έργο. Αλλά για κάθε πρόβλημα, υπάρχει και μια λύση. Δεδομένου επίσης ότι οι οργανισμοί χαμηλής απόδοσης σπαταλούν σχεδόν 12 φορές περισσότερους πόρους από τους οργανισμούς υψηλής απόδοσης σε αποτυχημένα έργα, δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή από αυτή για να υλοποιηθούν αυτές οι τόσο αναγκαίες αλλαγές.

Επομένως, τι κρύβεται πίσω από μια παταγώδη ή όχι και τόσο παταγώδη αποτυχία; Σύμφωνα με το PMI, οι κοινές αιτίες της αποτυχίας ενός έργου κυμαίνονται από την αλλαγή των προτεραιοτήτων ενός οργανισμού (40%) έως τους περιορισμένους πόρους (20%). Ενώ ορισμένα πράγματα μπορεί να είναι εκτός του ελέγχου μας ως διαχειριστές έργων, πολλά άλλα δεν είναι.


Δημοσίευση: 14/11/2019


. .