Τα αγόρια παίζουν με κούκλες. Και τους αρέσει κιόλας, γιατί είναι και αυτό ένα χρήσιμο παιχνίδι ρόλων που πιθανότατα θα κληθούν να παίξουν στην μετέπειτα ζωή τους. Το να μάθουν να είναι τρυφερά και στοργικά παίζοντας με «κοριτσίστικα» παιχνίδια φυσικά δεν θα επηρεάσει καθόλου την σεξουαλική τους ταυτότητα. Ακόμη κι αν θέλουν να φορέσουν ένα φόρεμα ή τα παπούτσια σας και να παίξουν την μαμά, μην ανησυχείτε! Αγόρια είναι και θα παραμείνουν αγόρια. Απλώς παίζουν.

Τα αγόρια είναι ευαίσθητα, κλαίνε και πρέπει να κλαίνε, έχουν συναισθήματα, είναι ρομαντικά και τρυφερά. Καλό θα είναι να μην απορρίπτουμε αυτά τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις με φράσεις όπως « Οι άντρες δεν κλαίνε «, « Τι άντρας είσαι εσύ τώρα; » και άλλα τέτοια. Αντίθετα πρέπει να ενθαρρύνουμε τα αγόρια να εκφράζουν τα συναισθήματά τους (τα οποία δεν είναι κοριτσίστικα, η ευαισθησία δεν είναι γυναικείο χάρισμα) και να τα αποδέχονται.

Και κάπου εκεί διακρίνω και μια απολογητική διάθεση. Διακρίνω μια ανάγκη να προστατέψω τα αγόρια μου από αυτόν τον μύθο που τα θέλει να είναι κάτι σαν όρθια τερατάκια που έχουν έρθει στην ζωή μου για να με βασανίσουν. Σε αντίθεση φυσικά με τα κορίτσια που είναι όλα ήρεμα, δεν εκτονώνονται με τον ίδιο τρόπο, είναι πιο ευαίσθητα, καλλιεργημένα και παίζουν πιο ήρεμα παιχνίδια.

Ο πρωθυπουργός στην προσπάθειά του να κάνει επίδειξη δύναμης στον Πάνο Καμμένο για τον οποίο… έσταζε μέλι μέχρι και πριν λίγες ημέρες, ζήτησε να μην υπάρξει καμία αλλαγή στον κανονισμό της Βουλής προκειμένου να μην υπάρξουν «σκιές» για όσα ακούγονται περί εκβιασμών προς το πρόσωπό του.

Παίζει με τους θεσμούς ο Τσίπρας – Κυνική ομολογία ότι έδωσε εντολή για τα προνόμια Καμμένου

Ένα εύρημα, το οποίο υπογραμμίστηκε από τους συγγραφείς της μελέτης και την Washington Post, είναι ότι οι γυναίκες που παρακολούθησαν το βίντεο είχαν περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να πούν ότι ο πόνος ήταν λιγότερο σοβαρός όταν τους είχαν πει ότι το παιδί ήταν κορίτσι. Ή, με άλλα λόγια, οι γυναίκες ήταν πιο πιθανό να υποβαθμίσουν τη σοβαρότητα του πόνου του παιδιού, αν πίστευαν ότι ήταν κορίτσι, παρά αγόρι.

Ο σεξισμός που επικρατεί στην αντίληψη του πόνου είναι ένα πολύ γνωστό και τεκμηριωμένο πρόβλημα: οι άνδρες και οι γυναίκες που διαμαρτύρονται για τον ίδιο τύπο και επίπεδο πόνου αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, με βάση μόνο το φύλο τους.

Μπορεί η κοινωνία να επιμένει πως το κλάμα στον άνδρα είναι "αδυναμία" ή ακόμη και οι ίδιοι οι άνδρες να αποφεύγουν να αφήσουν τα δάκρυα να κυλήσουν στο μάγουλό τους σε κοινή θέα, όμως φαίνεται πως κάτι τέτοιο είναι λάθος. Για την ακρίβεια ένας άνδρας που δακρύζει - με μέτρο - νιώθει πιο ανακουφισμένος, μπορεί να έχει μεγαλύτερο σουξέ στο γυναικείο φύλο, ενώ μπορεί να γίνει και καλύτερος εκπαιδευτής για το σκύλο του. Τα δάκρυα μπορούν να ανακουφίσουν από το στρες

Καταρρίπτεται ο μύθος του άνδρα που δεν κλαίει και μάλιστα αποδεικνύεται πως με το κλάμα ένας άνδρας μπορεί να είναι καλύτερος σύντροφος, καλύτερος πατέρας και αποτελεσματικότερος ιδιοκτήτης σκύλου

Με τον ίδιο τρόπο που όταν μας συμβαίνει κάτι συναρπαστικό δεν διστάζουμε να χαμογελάσουμε και να μεταδώσουμε τη θετική μας ενέργεια, λένε, είναι απολύτως φυσιολογικό να μας στενοχωρεί και να μας καταβάλλει μία αρνητική εξέλιξη. Όσοι κλαίνε, μπορεί να κάνουν κακό στα μάτια τους (αν και όχι πάντα), αλλά δείχνουν να έχουν επαφή με την πραγματικότητα, να κατανοούν πολύ καλύτερα ό,τι συμβαίνει γύρω τους και να το «μεταφράζουν» σωστά για να βρουν λύσεις στη συνέχεια.

Στις δυτικές κοινωνίες της ταχύτητας, των εξοντωτικών ρυθμών και των κυνικών συμπεριφορών, τα δάκρυα «μεταφράζονται» ως ένδειξη ενός ανίσχυρου χαρακτήρα που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με τους... «κακούς» της αγέλης, δεν μπορεί να ηγηθεί, δεν είναι ικανός να επιβάλλει την τάξη.

Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.

Ένα εύρημα, το οποίο υπογραμμίστηκε από τους συγγραφείς της μελέτης και την Washington Post, είναι ότι οι γυναίκες που παρακολούθησαν το βίντεο είχαν περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να πούν ότι ο πόνος ήταν λιγότερο σοβαρός όταν τους είχαν πει ότι το παιδί ήταν κορίτσι. Ή, με άλλα λόγια, οι γυναίκες ήταν πιο πιθανό να υποβαθμίσουν τη σοβαρότητα του πόνου του παιδιού, αν πίστευαν ότι ήταν κορίτσι, παρά αγόρι.


Δημοσίευση: 14/11/2019


. .