Η συμπεριφορά του πολίτη στους δημόσιους χώρους, απέναντι στους συμπολίτες του και στο περιβάλλον, είναι πολιτικό καθήκον, σπουδαιότερο από την άσκηση του εκλογικού του δικαιώματος. Τότε δεν έχεις και πολλές επιλογές, στην καθημερινότητά μας, όμως, διαρκώς. Απέναντι στο κράτος μας δεν έχουμε μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις, που κανένα δίκαιο δεν μπορεί να επιβάλει, παρά εκείνο της προσωπικής ηθικής και αισθητικής.

Ναι, οι καλοί τρόποι είναι πολιτική πράξη. Είναι θέση και άποψη. Σε ορίζει το πού θα πετάξεις το άδειο πακέτο από τα τσιγάρα σου –μέσα ή έξω από τον απορριμματοδέκτη–, το πού θα παρκάρεις το αυτοκίνητό σου – πάνω ή δίπλα στο πεζοδρόμιο. Σε χαρακτηρίζει το αν θα μαζέψεις ή όχι τις ακαθαρσίες του σκύλου σου, το αν θα καλημερίσεις όταν μπεις σε ένα ασανσέρ, το αν θα ευχαριστήσεις αγοράζοντας εφημερίδα.

Τα κόκκινα χαλιά στρώθηκαν, οι δρόμοι άδειασαν, το Προεδρικό Μέγαρο φωταγωγήθηκε. Ακόμα κι αν κάποιοι ενοχλήθηκαν από την επιμονή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να μη φοράει γραβάτα ή την επιλογή να απευθυνθεί στον Μπαράκ Ομπάμα στον ενικό, όλα τα υπόλοιπα έγιναν όπως όριζε το πρωτόκολλο.

Χρειάζεται όμως ένα όριο όταν ζητάμε την γνώμη τους. Έχει μεγάλη σημασία τι ρωτάμε και ως πού εφαρμόζουμε ότι ακούμε! Τα παιδιά ούτε πρέπει να φορτώνονται περισσότερα από όσα αντέχει η πλάτη τους, ούτε να μεταμορφώνονται σε μικρά τερατάκια, που με περισσή αυθάδεια επιβάλουν την άποψή τους στα πάντα. Πολύ μου αρέσουν οι αναρτήσεις σου Άσπα! Πολλά φιλιά

Υπέροχη ανάρτηση Άσπα, με τόσες πολλές χρήσιμες συμβουλές για να γίνουμε καλύτεροι γονείς. Τα περισσότερα τα εφαρμόζω και αισθάνομαι περήφανη γι’αυτό. Εκείνο με το πρωινό ξύπνημα με δυσκολεύει λιγάκι αλλά θα το παλέψω!

Πολύ ωραίες συμβουλές, είμαι μαμά δύο ζουζουνιών, και το διάβασα μαζί με την μητέρα μου. Μπράβο σου τυχερές οι κορούλες σου!

Δείξτε ενδιαφέρον στις δραστηριότητες και τις πράξεις του παιδιού, για να καταλάβετε τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον κόσμο γύρω του. Δώστε του ευκαιρίες για δραστηριότητες που το ενδιαφέρουν και που είναι κατάλληλες για την ηλικία του και ενθαρρύνετέ το να συμμετέχει ενεργά και θετικά. Δείξτε εμπιστοσύνη και τρυφερότητα στο παιδί, χωρίς απαιτήσεις και αυξημένες προσδοκίες. Τα όρια έτσι θα μπαίνουν βήμα-βήμα, όπως ακριβώς θα κατακτούν και τα παιδιά τις ικανότητές τους.

Δεν υπάρχει ούτε εγχειρίδιο ούτε κάποια μέθοδος εκπαίδευσης γονιών, για το πώς να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά. Ο κάθε γονιός χρησιμοποιεί παραδείγματα από προσωπικές του εμπειρίες ή, αντίθετα, αποφεύγει όσα έκρινε ως λανθασμένα στον τρόπο που τον μεγάλωσαν οι δικοί του γονείς. Και ενώ όλοι γνωρίζουν πως η αγάπη και η τρυφερότητα είναι απαραίτητα στοιχεία για την ομαλή ανάπτυξη του παιδιού, όταν πρέπει να μπουν όρια, τα πράγματα δυσκολεύουν.

Σύμφωνα με την ειδικό, αυτό που έχει σημασία δεν είναι το «ΟΧΙ» του γονέα, αλλά ο ΤΡΟΠΟΣ με τον οποίο αυτό εκφράζεται. Αν και τα όρια βοηθούν το παιδί να κατανοήσει ότι κάθε συμπεριφορά έχει συγκεκριμένες συνέπειες, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει εμείς οι ίδιοι να τα ξεπεράσουμε! Η αγάπη και ο σεβασμός θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη του παιδιού σας, δεν θα κάνει όμως το ίδιο ο εκφοβισμός, η σωματική και λεκτική τιμωρία.

Γονείς πάρτε χαρτί και μολύβι και σημειώστε! Πρώτο βήμα είναι να έχετε ξεκαθαρίσει στο μυαλό σας τα «όχι» που θέλετε να εφαρμόσετε. Τι εννοούμε με αυτό; Ότι δεν είναι σωστό να μην αφήνουμε το παιδί να κινηθεί, αραδιάζοντας δεκάδες «όχι» και «μη». Τα «όχι» πρέπει να είναι λίγα, συγκεκριμένα, προσαρμοσμένα στην ηλικία και ιδιοσυγκρασία του παιδιού και κυρίως σταθερά! Και προσέξτε πολύ το ύφος και τον τόνο σας!

Χωρίς σαφή και σταθερά όρια, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γίνει το ίδιο ιδιαίτερα αυταρχικό και απαιτητικό», σημειώνει η κυρία Ιορδάνου. Αν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε μάθει να διεκδικούμε αυτά που θέλουμε ή δεν θέλουμε, με αποτέλεσμα να υιοθετούμε μιαν απόλυτα παθητική συμπεριφορά, αναπόφευκτα την ίδια στάση θα αντιγράψει στο μέλλον και το παιδί μας. Και κάτι τέτοιο δεν είναι θεμιτό… πως να πούμε «όχι»;

Αλήθεια, έχουμε σκεφτεί πόσο σημαντική είναι η επιβράβευση για έναν μαθητή; Ισως πιο σημαντική και από ένα δώρο. Ενα «μπράβο» μπορεί ν’ αλλάξει τη ζωή του. Να μη διστάζουμε να το λέμε απλόχερα για να δίνουμε θάρρος στους μαθητές μας, να μεγαλώνουν έχοντας αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Εχει πολύ μεγάλη σημασία γι’ αυτούς η γνώμη που έχουν για εκείνους οι δάσκαλοί τους.

Κάπνισμα: Με ποιες τροφές επιδιορθώνεται η πνευμονική λειτουργία πρώην καπνιστών

Σεμινάριο του «Δικτύου Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές» στον Βόλο

Καταστάσεις με παιχνίδι ρόλων. Μπορείτε να προετοιμαστείτε για καταστάσεις που το παιδί πρέπει να έχει μία καλή συμπεριφορά. Προσποιηθείτε ότι συναντάτε κάποιον για πρώτη φορά και του δίνετε το χέρι σας. Κάντε ότι είστε στην παιδική χαρά και κάποιο παιδί κάθεται πολλή ώρα στην κούνια ενώ περιμένετε τη σειρά του. Δείξτε πώς μπορείτε να το ζητήσετε ευγενικά. Ή είστε στο σούπερ μάρκετ και ζητάτε συγγνώμη επειδή θέλετε να περάσετε στο διάδρομο.

Βάλτε κι άλλους στη διαδικασία. Είναι πολύ πιθανό για το παιδί να ακούσει περισσότερο ένα συγγενή, φίλο σας ή δάσκαλο. Ενθαρρύνετε τον περίγυρο να τονίζει και να εξασκεί τους αποδεκτούς τρόπους σε κάθε περίσταση. Εξηγήστε γιατί το κάνετε και πείτε ότι δεν είναι αποδεκτό για ένα παιδί να ανεβαίνει στους καναπέδες και να χοροπηδάει συνέχεια όπως και να ρεύεται χωρίς να ζητά συγγνώμη.


Δημοσίευση: 16/11/2019


. .