Η υιοθεσία ενός παιδιού με αναπηρία ίσως είναι μία εξαντλητική διαδικασία όμως, να θυμάστε ότι το Γραφείο Υιοθετήσεων θα είναι δίπλα σας για να σας καθοδηγεί σε κάθε σας βήμα. Τα παιδιά με αναπηρία χρειάζονται μόνο δύο πράγματα: την αγάπη και την ελπίδα σας. Όχι τη συμπόνια σας !

Η Σάλι και ο Άντριαν, που υιοθέτησαν μέσω του Γραφείου Υιοθετήσεων «Families for Children», μιλούν για την εμπειρία που απέκτησαν μέσω της υιοθεσίας της υπέροχης κόρης τους, της Τζάσμιν. Η φωτογράφιση μιας υιοθεσίας…

Γνωρίζατε ότι το περίπου 40% των παιδιών που αναμένουν να βρουν μία οικογένεια για να τα υιοθετήσει έχουν κάποια διαταραχή ή κάποιου είδους αναπηρία;

Άλλες πηγές άγχους είναι η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, η απουσία εξοπλισμού για το παιδί, το πλάνο της εκπαίδευσής του, η προσπάθεια να καλυφθούν οι ανάγκες και των άλλων μελών της οικογένειας, οι αποφάσεις σχετικά με την θεραπεία του παιδιού, η διαχείριση των αντιδράσεων και απόψεων των άλλων ανθρώπων, η αποδυνάμωση της στήριξης από το άμεσο περιβάλλον τους και η στέρηση ύπνου, οι κακές διατροφικές συνήθειες και η απουσία σωματικής άσκησης.

Σε αρχικό στάδιο, οι γονείς αρνούνται την πραγματικότητα της αναπηρίας του παιδιού τους. Πράγματι, το να μη μιλούν για τον πόνο, τη δυσμορφία, την αδυναμία, τη μειονεξία, την αδράνεια, είναι ένας τρόπος να την εξορκίσουν. Όμως, η σιωπή δε διώχνει το βάσανό τους. Αλλά κι όταν οι γονείς αποφασίσουν να επισκεφθούν τους ειδικούς θα προσπαθήσουν να αμφισβητήσουν τη διάγνωση κατ’ επανάληψη, δηλαδή την επιβεβαίωση του μόνιμου χαρακτήρα της αναπηρίας.

InKefalonia Live InKefalonia Radio 103,9 Αγγελίες Δρομολόγια Πλοίων Χρήσιμα Επικοινωνία

Μέχρι να μεταγραφεί και πάλι στο τυπικό, έμεινε στο σπίτι, σαφώς καλύτερα πια αλλά με μια συμπεριφορά που ξένιζε τους δικούς του. Τα αναίτια κατ' αυτούς γέλια του, τους προκαλούσαν και του ζητούσαν να σταματήσει... με το κλάμα ήταν αλλιώς (οι γονείς που το έχουμε ζήσει ξέρουμε πως είναι να μη μπορείς να βοηθήσεις το παιδί σου) και ενώ η μητέρα του τον παρακινούσε να της δείξει με κάποιον τρόπο τι έχει , έγραψε σε έναν μαγνητικό πίνακα "τσούζω".

Στην πρώτη δημοτικού ξεκίνησε σε τυπικό σχολείο αλλά πολύ σύντομα προτάθηκε για ειδικό. Εκεί ο Γρηγόρης έδειχνε να δυστυχεί, απομονώθηκε, έπεφτε στο κρεβάτι με ανοιχτά χέρια σαν τον Εσταυρωμένο και δεν ανταποκρινόταν σε τίποτα. Τότε οι γονείς του κατάλαβαν οτι αυτό ΔΕΝ αξίζει στο παιδί τους.

Συνεχίζω με κείμενα του Γρηγόρη, τον οποίο δε γνωρίζω προσωπικά, έχουμε όμως μια κοινή φίλη τη Σοφία Γραβάνη, μητέρα παιδιού στο φάσμα του αυτισμού η οποία μας λέει για αυτόν: Ο Γρηγόρης είναι ενας νέος αυτιστικός, που έδειξε οτι έχει να μας πει πολλά!

Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζουμε και τους ανθρώπους. Με την ίδια περιέργεια βλέπει ένα παιδί έναν γέρο, ένα μωρό, έναν μαύρο, έναν κίτρινο, όπως βλέπει και κάποιο σε καροτσάκι ή με οποιαδήποτε άλλη αναπηρία. Κατά συνέπεια στην οποιαδήποτε σχετική ερώτησή του η απάντησή μας είναι ότι όλοι διαφέρουμε μεταξύ μας και όλοι βοηθούμε στο να υπάρχει και να λειτουργεί σωστά ο κόσμος.

Π.χ. ρωτά για ένα φυτό. Δεν απαντάμε μονολεκτικά είναι π.χ. βασιλικός. Δείχνουμε και άλλα φυτά και παρουσιάζουμε ομοιότητες και διαφορές σε διαστάσεις, χρώματα κ.λ.π. Μαθαίνει λοιπόν ότι υπάρχουν πολλά φυτά διαφορετικά μεταξύ τους και που το καθένα έχει το ρόλο του πάνω στη γη. Το ίδιο ισχύει και για τα ζώα.

Το Δ.Σ. ευχαριστεί όλους όσους ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μας και μας έστειλαν τις απόψεις τους, ευχαριστούμε επίσης από καρδιάς την ψυχολόγο του ΚΔΑΠ ΜΕΑ του Δήμου Καρπενησίου Μαρία Κλέσιορα για την διαρκή στήριξη στις δράσεις του συλλόγου.

Κανένα παιδί δεν έχει πρόβλημα με το διαφορετικό. Εμείς όμως οι ενήλικες ξεκινούμε να τους δημιουργούμε την αντίληψη αυτή. Γιατί εμείς έχουμε την ανάγκη να έχουμε ένα δικό μας παιδί που θα είναι το ξεχωριστό, το ιδεατό παιδί. Ένα παιδί που θα καταφέρει όλα όσα εμείς δεν καταφέραμε. Ένα παιδί που θα αποτελέσει το μέσο να βγούμε και εμείς από το ανώνυμο στο οποίο ζούμε. Τότε ξεκινά και διαφοροποιείται και ο όρος διαφορετικότητα και παίρνει μια αρνητική συνυποδήλωση.

Υπάρχουν τα παιδιά που μπορεί να προέρχονται από κάποια μειονότητα ή να είναι παιδιά μεταναστών. Τα παιδιά που μπορεί να προέρχονται από χαμηλά, μέτρια ή ψηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα. Τα παιδιά που μεγαλώνουν και με τους δυο γονείς τους, τα παιδιά που μεγαλώνουν με τον έναν γονιό ή τα παιδιά που προέρχονται από μονογονεϊκές οικογένειες. Παιδιά από διαφορετικά θρησκεύματα και παιδιά με διαφορετικό χρώμα δέρματος.

Η γνωστή Γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας Coco Chanel έχει δηλώσει “για να είναι κανείς αναντικατάστατος πρέπει να είναι πάντα διαφορετικός”. Από την άλλη η Maya Angelou, γνωστή Αφροαμερικανίδα ποιήτρια, έχει πει «θα πρέπει να ξέρουμε όλοι ότι η διαφορετικότητα κεντάει ένα πλούσιο χαλί και πρέπει να καταλάβουμε πως όλοι οι κόμποι του χαλιού έχουν ισότιμη αξία ανεξάρτητα από το χρώμα τους».


Δημοσίευση: 15/11/2019


. .