Οι φυσικές συνέπειες είναι εξαιρετικά χρήσιμες, αναφορικά με το διάβασμα των παιδιών. Στο πλαίσιο διαβάσματος που έχετε θέσει, το παιδί μπορεί να επιλέξει να κάνει ή όχι τα μαθήματά του, και να τα κάνει σωστά, με σοβαρή προσπάθεια ή όχι. Οι συνέπειες θα έρθουν βάσει αυτών των επιλογών –κι αν έχει επιλέξει «λάθος», οι βαθμοί του υα πέσουν.

Σταματήστε να τσακώνεστε κάθε βράδυ. Ξεκινήστε από απόψε. Οι σχολικές εργασίες είναι ένα θέμα που θα έπρεπε να απασχολεί τον δάσκαλο και το παιδί σας. Η δική σας δουλειά είναι βοηθάτε το παιδί σας να κάνει την δική του δουλειά.

Δεν ισχύει πάντα ότι το παιδί δεν βρίσκει κίνητρο για να διαβάσει. Μπορεί απλά να μη βρίσκει το κίνητρο που εσείς θα θέλατε. Αντί, λοιπόν, να του γκρινιάζετε, να το απειλείτε ή να τσακώνεστε μαζί του, δοκιμάστε να:

Πρώτα από όλα, μια τέτοια σύγκριση θα κάνει το μικρό σας να πιστέψει ότι είναι το μαύρο πρόβατο της οικογένειας και να αρχίσει να λειτουργεί ως τέτοιο. Εκτός αυτού όμως, δεν αποκλείεται να κάνει τα παιδιά σας να στραφούν το ένα εναντίον του άλλου, σε βαθμό που να μην μπορούν να γεφυρώσουν τη σχέση τους ούτε ως ενήλικες. «Μάλλον δεν με αγαπάς πραγματικά»

Δείτε επίσης: Τέλος εποχής - Ποια αντικαθιστά την Ελένη Μενεγάκη «Πήγαινε αμέσως στο δωμάτιό σου!»

Forum επιστημόνων Celebrities corner Μετρητές υγείας Η συμβουλή του Vita Ζώδια Καιρός

Το χρησιμοποιούμε λανθασμένα όταν θέλουμε να πούμε ότι κάτι έγινε ή το γνωρίζουμε πολύ επιδερμικά, ξώφαλτσα. Όμως σημαίνει ακριβώς το αντίθετο! Σημαίνει «από τότε που ήμουν μωρό και τα νύχια μου ήταν μαλακά, απαλά» δηλαδή από πάντα, και δείχνει την εξοικείωση με κάτι. Είναι συνώνυμο του “παιδιόθεν” (από παιδί). Αν σας ζορίζει να το θυμάστε, αντικαταστήστε το με το «Σε τα μας τώρα?» Και μια και είπαμε «παιδιόθεν»:

Προσφωνούμε πάντα κύριο και κυρία κάποιον που δεν γνωρίζουμε και τον ζητάμε πάντα σαν κύριο ή κυρία στο τηλέφωνο σε τρίτους ακόμα κι αν είναι κολλητός μας και παίζουμε μαζί σφαλιάρες. Το «δώσε μου το Μανώλη λιγάκι» όταν τηλεφωνούμε στην δουλειά του δεν δείχνει οικειότητα, αλλά αγένεια.

Το αστείο είναι πως κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μάθουμε να τις λέμε σωστά στο άμεσο μέλλον κι όλα αυτά γιατί η δύναμη της συνήθειας καμιά φορά είναι ισχυρότερη ακόμα κι από τη διάθεσή μας για μάθηση!

Προσπαθήστε όταν το προειδοποιείτε για τις συνέπειες μιας πράξης του, αυτές να είναι συγκεκριμένες, να μην είναι υπερβολικές, να έχουν λογική σύνδεση με το σφάλμα του, να εφαρμόζονται άμεσα και να διατυπώνονται με ηρεμία. Επίσης, ακόμη και αν το παιδί έκανε κάτι κακό και πρέπει να υποστεί τα αποτελέσματα της συμπεριφοράς του, πάντα θα πρέπει να του υπενθυμίζετε ότι το αγαπάτε.

Επιπλέον, αν απαιτούμε να δώσει το χέρι του, να πάρει αγκαλιά ή να φιλήσει έναν άγνωστό του συγγενή, το μήνυμα που του δίνουμε είναι πως η αυτοδιάθεση του σώματός του σταματά εκεί που ξεκινά η άποψη των «μεγάλων» πάνω στο θέμα. Και όλοι μπορούμε να φανταστούμε πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει αυτό.

Όταν αποφασίζουμε πώς θέλουμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, ένα από τα πρώτα πράγματα που σκεφτόμαστε (τουλάχιστον αρκετοί από εμάς) είναι ότι θα αποφύγουμε μια σειρά από πράγματα που έκαναν οι γονείς μας – και που όχι, δεν «τα καταλάβαμε» μεγαλώνοντας.

Πάνω απ’ όλα είστε άνθρωπος. Δείξτε στο παιδί σας ότι ένας πραγματικός ενήλικας αναγνωρίζει τα λάθη του και το παιδί σας θα μάθει να το κάνει επίσης. Ίσως δεν αναγνωρίσατε από την αρχή τα αισθήματα του παιδιού σας. Ή ίσως χρησιμοποιήσατε έναν επικριτικό τόνο μαζί του όταν ήσασταν πραγματικά αναστατωμένος για κάτι που συνέβη στη δουλειά ή επειδή μόλις είχατε ξεχάσει κάποιους απλήρωτους λογαριασμούς, ή επειδή έχετε να κοιμηθείτε σαν άνθρωπος τρία χρόνια.

Σε αυτές τις έντονες στιγμές ως γονιός έχεις να αντιμετωπίσεις και τις δικές σου ορμόνες του στρες που έχουν χτυπήσει ταβάνι. Και αν και ξέρεις πολύ καλά ότι πρέπει να κάνεις κάτι για να πλησιάσεις το παιδί, είσαι πολύ θυμωμένος, αναστατωμένος και γενικώς εκτός εαυτού για να το κάνεις. Τα αρνητικά συναισθήματά σου έχουν δημιουργήσει ένα σύννεφο στο μυαλό σου και το με τελευταίο που θες και μπορείς να ασχοληθείς εκείνη τη στιγμή είναι να χτίζεις γέφυρες.

Ύστερα από έναν ακόμα καυγά μαζί της, το μόνο που θέλω, είναι να κλειστώ στο δωμάτιό μου με ένα κουβά Νουτέλα μέχρι να περάσει η μπόρα. Δεν έχω φτάσει ακόμα σε αυτό το σημείο και αυτό που έκανα μέχρι τώρα είναι να επαναλαμβάνω στον εαυτό μου πως η μικρή χρειάζεται χώρο και να μην συνεχίζω οποιαδήποτε συζήτηση ή καυγά. Όμως και αυτή η τακτική φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που ελπίζω κάθε φορά και η «αποσύνδεση» νιώθω ότι γίνεται χειρότερη.

Και εγώ η ίδια διαβάζοντας αυτές τις φράσεις ένιωσα καλύτερα. Σκέψου ένα μικρό παιδί που πολλές φορές βλέπει τον εαυτό του μέσα από τα μάτια μας και αυτοπροσδιορίζεται από όσα του λέμε. Και 5 ή 10 από αυτές αν βάλουμε στην επικοινωνία με τα παιδιά μας, θα είναι μεγάλο κέρδος για όλους.

Ήταν μια πολύ δύσκολη εβδομάδα… Θέλω να πιστεύω ότι όλοι οι γονείς προβληματιστήκαμε και ταρακουνηθήκαμε με τα γεγονότα. Ας βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν πιο ισορροπημένοι άνθρωποι. Είναι στο χέρι μας!


Δημοσίευση: 14/11/2019


. .