Αποκαλύπτει ακόμα και μια άλλη πλευρά της δικής της «υποκρισίας», όταν παραδέχεται πως μέσα της εξακολουθεί να ελπίζει για κάτι αληθινό και όμορφο: «Ανήκω στους απαισιόδοξους. Εκείνος που κάνει τη μεγαλύτερη κατανάλωση της ελπίδας είναι ο απαισιόδοξος. Αλλιώς δεν θα είχε τα κότσια να είναι απαισιόδοξος. Το κάνει όμως κρυφά και ύπουλα. Είναι υποκριτής. Μέσα στην απόλυτη θλίψη, δυσπιστία και αμφισβήτηση για όλα λέει, δε μπορεί, κάτι είναι αλήθεια, κάτι είναι ωραίο».

Η ζήλεια, βέβαια, είναι κριτήριο του αισθήματος. Ο έρωτας είναι φθαρτός και εφήμερος. Ο πρώτος σταθμός όταν εκείνος φεύγει είναι η λύπη. Λύπη και γι’ αυτόν που αγαπάει και ίσως και για εκείνον που δεν αγαπάει γιατί χάνει ένα αφοσιωμένο πρόσωπο. Δεν επιτρέπεται να αποφέρεται κανείς για τον έρωτα όσο είναι εν δράσει. Αυτό που ισχύει για τον έρωτα είναι ό,τι ειπωθεί αφού τελειώσει».

Για πολλούς η εγωπάθειά της κυρίας Δημουλά είναι ανυπόφορη. Για άλλους, είναι η πηγή του ταλέντου και της ικανότητάς της να κάνει τον αναγνώστη να νιώσει αυτά που ο ίδιος θέλει να νιώσει διαβάζοντας την. Γεννημένη ως Βασιλική Ράδου, το 1931, η Κική Δημουλά ήταν αποφασισμένη να ξαφνιάζει –όχι πάντα ευχάριστα- τον κόσμο με την αφοπλιστική ειλικρίνειά της.

Παγκόσμια ανησυχία προκαλούν οι συνεχόμενες, επίσημες, αναφορές για θανάτους χρηστών από το ηλεκτρονικό τσιγάρο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακόμα ένας θάνατος, ο 7ος κατά σειρά, σημειώθηκε στη χώρα από μια βαριά πνευμονική ασθένεια, η οποία έχει συνδεθεί με το άτμισμα από το ηλεκτρονικό τσιγάρο. Οι αρχές υγείας στην κεντρική Καλιφόρνια επιβεβαίωσαν το τραγικό περιστατικό: «Με λύπη αναφέρουμε πως υπήρξε θάνατος κατοίκου στην κομητεία Τουλάρε, με τις υποψίες...

Αναθεώρησε το κοινοβούλιο της Ινδονησίας τη νομοθεσία περί γάμων της χώρας προκειμένου να αυξήσει την κατώτατη, νόμιμη ηλικία γάμου για τις γυναίκες κατά τρία χρόνια, στα 19 έτη, ένα βήμα προς τον περιορισμό των γάμων παιδιών στην πολυπληθέστερη μουσουλμανική χώρα του κόσμου. Όλα τα κόμματα συμφώνησαν με την αναθεώρηση της νομοθεσίας κατά τη συνεδρίαση του κοινοβουλίου την Δευτέρα, σύμφωνα με...

Λένε ότι ο κεραυνός δεν πέφτει δυο φορές στο ίδιο σημείο. Όμως στην περίπτωση ενός αυτοκινήτου στη Ρωσία στην πόλη Νοβοσιμπίρσκ, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Το χτύπησε κεραυνός δυο φορές τη μια μετά την άλλη και μάλιστα ενώ εκείνο βρισκόταν εν κινήσει. Το τρομακτικό περιστατικό κατέγραψε η κάμερα άλλου αυτοκινήτου που ακολουθούσε. Το αυτοκίνητο δεν έπαθε το παραμικρό. Μόνο η μπαταρία...

Η ανάλυση έδειξε ότι, πέρα από παράγοντες όπως το συχνό κάπνισμα, όσο μεγαλύτερη ήταν η ρύπανση του αέρα στην οποία ήταν εκτεθειμένος ένας άνθρωπος (επίπεδα των σωματιδίων ΡΜ2,5), τόσο μεγαλύτερη ήταν η πιθανότητα να διαγνωσθεί με τον εν λόγω καρκίνο. Για τα μεγαλύτερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ο κίνδυνος καρκίνου του στόματος ήταν αυξημένος κατά 43%, σε σχέση με τα χαμηλά επίπεδα.

Τα υψηλά επίπεδα μικροσκοπικών σωματιδίων (ΡΜ 2,5) που ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα, καθώς επίσης -σε μικρότερο βαθμό- το επιφανειακό όζον, μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο για την εμφάνιση καρκίνου του στόματος, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη, την πρώτη που κάνει αυτή τη συσχέτιση.

Για τους σκοπούς της μελέτης οι ερευνητές ορίζουν την ειλικρίνεια ως το να «μιλάμε σύμφωνα με τις πεποιθήσεις, τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας» . Σε μια σειρά πειραμάτων που πραγματοποιήθηκαν οι ερευνητές διερευνούν τις πραγματικές και προβλεπόμενες συνέπειες της ειλικρίνειας στην καθημερινή ζωή.

Μια μελέτη που εκπονήθηκε από το University of Chicago Booth School of Business κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι συχνά αντέχουν να είναι πιο ειλικρινείς από ό,τι νομίζουν.

Λέμε ψέματα για να παρουσιάσουμε μια καλύτερη εικόνα του εαυτού μας αλλά και έναν αέρα επαγγελματισμού: « Πρόσφατα, καθυστέρησα σε μια συνάντηση και είπα ότι άργησε το μετρό », λέει ο Κανγκ Λι, καθηγητής εφαρμοσμένης ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, « Στην πραγματικότητα, άργησα λόγω δικής μου υπαιτιότητας, αλλά επαγγελματικά δεν νομίζω ότι θα ήταν καλό για μένα αν οι συνάδελφοί μου μπορούσαν να το ανιχνεύσουν αυτό ».

Ο τεχνολογικός ή ψυχολογικός μηχανισμός που θα ενεργοποιούσε αυτή την ικανότητα, θα μπορούσε να αποκαλύψει τον παραγνωρισμένο και υποτιμημένο ρόλο που παίζει το ψέμα στη ζωή μας. Και σίγουρα θα ψάχναμε νέους τρόπους να εξαπατήσουμε ο ένας τον άλλον – και όλοι μαζί τον εαυτό μας

Τι θα γινόταν αν ξέραμε πότε μας λένε ψέματα;

Εκτός από την ευγνωμοσύνη, τι άλλο σάς κινητοποιεί; Πώς επιλέγετε κάθε φορά τους «άθλους» σας; «Πιστεύω το μεγαλύτερο σαράκι μου είναι η περιέργεια. Αυτή μου δίνει το ερέθισμα. Πρέπει να παθιάζομαι με το θέμα. Υγεία, θρησκεία, γνώση – αυτές ήταν ανέκαθεν μερικές από τις εμμονές μου. Θα μου ήταν αδύνατον να καθήσω να γράψω ένα βιβλίο για τη 12μηνη εμπειρία τού να παίζεις τούμπα, εφόσον δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να με συνεπάρει αυτό το μουσικό όργανο».


Δημοσίευση: 16/11/2019


. .