Πώς Θα Βοηθήσετε Το Παιδί Να Διαχειριστεί Το Θάνατο - Τα 16 πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε

Ας είμαστε ειλικρινείς, όμως. Μπορεί ποτέ να κατανοήσει κάποιος απολύτως τον θάνατο; Ίσως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε, και να σταθούμε δίπλα στο παιδί μας ενώ περνάει από αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο. Ο θάνατος βρίσκεται γύρω μας και οι περιπτώσεις θανάτων εφήβων, λόγω ασθένειας, δυστυχημάτων ή και αυτοκτονιών είναι αρκετές. Μιλήστε

Για τους εφήβους, λίγα πράγματα είναι πιο σημαντικά από τις φιλίες τους. Και ο θάνατος ενός φίλου είναι ένα πολύ σοβαρό συναισθηματικό ζήτημα, το οποίο ένας έφηβος ίσως δεν είναι απολύτως σε θέση να κατανοήσει.

Δίκτυο Συνεργατών | Α’ Βοήθειες | Τηλέφωνα Α’ Ανάγκης | Προειδοποιήσεις Φαρμάκων

Εφηβική ηλικία: Οι έφηβοι κατανοούν την μονιμότητα και το νόημα του θανάτου. Άλλοτε επιδιώκουν την συμπαράσταση από άλλα άτομα, άλλοτε απομονώνονται και προσπαθούν να διαχειριστούν μόνοι τους την απώλεια, ενώ δεν είναι απίθανο να εκδηλώσουν κυνισμό προς τον θάνατο με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ότι δεν νιώθουν τίποτα. Η έκφραση του πένθους γίνεται με εκδήλωση θυμού, σχολική αποτυχία, απαισιοδοξία, προκλητική συμπεριφορά, έντονη θλίψη, διαταραχές διατροφής.

Προσχολική ηλικία(3-6 ετών) : Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τον θάνατο ως αποχωρισμό αλλά δεν κατανοούν την μονιμότητα του γεγονότος. Συχνά δε, πιστεύουν ότι με τις λέξεις, τις σκέψεις ή τις πράξεις τους μπορούν να προκαλέσουν τον θάνατο κάποιου. Σε αυτήν την ηλικία το πένθος εκφράζεται με συμπεριφορές παλινδρόμησης όπως νυχτερινή ενούρηση και πιπίλισμα δάκτυλου.

Βρεφική & πρώτη νηπιακή ηλικία(0-3 ετών): Τα παιδιά δεν μπορούν να αντιληφθούν την έννοια του θανάτου, αλλά νιώθουν την απουσία όπως και την θλίψη των ενηλίκων. Επειδή δεν μπορούν να εκφραστούν λεκτικά, συχνά εμφανίζουν διαταραχές ύπνου, προβλήματα διατροφής και ευερέθιστη συμπεριφορά.

Οι περισσότεροι επωφελούνται όταν μιλούν για αυτά τα συναισθήματά τους με έναν ειδικό επαγγελματία ψυχικής υγείας. Δεν είναι σημάδι αδυναμίας, αλλά δύναμης. Το να ξέρεις πότε ζητάς βοήθεια και το να δουλεύεις για να κρατήσεις τον εαυτό σου και τα παιδιά σου ψυχικά υγιή, είναι ένδειξη δύναμης χαρακτήρα και επιλογή για την οποία ποτέ δεν θα μετανιώσεις.

Είναι βασικό για την ψυχική υγεία των παιδιών να θυμούνται και να μιλούν για τον χαμένο τους γονέα. Κρατήστε φωτογραφίες του στο σπίτι και προσπαθήστε να μιλάτε για εκείνον όλο και περισσότερο με τον καιρό. Θυμηθείτε ευχάριστες στιγμές που ζήσατε μαζί του και ιδιαιτερότητές του που όλοι αγαπούσατε σε αυτόν.

Πολλοί γονείς ζητούν βοήθεια για τον εαυτό τους αλλά και για τα παιδιά τους καθώς πολλά πράγματα μοιάζει να επαναπλαισιώνονται μετά από μια τέτοια απώλεια, κατά τη διάρκεια μιας αρκετά δύσκολης στιγμής.

Τα νήπια ή παιδιά προσχολικής ηλικίας καταλαβαίνουν ότι ο νεκρός έχει μεταφερθεί σε ένα άλλο μέρος αλλά δεν κατανοούν ότι έχει φύγει για πάντα. Μπορεί να ρωτήσει αν μπορεί να επισκεφθεί το νεκρό και να παλινδρομήσει στη συμπεριφορά του, βρέχοντας το κρεβάτι όταν κοιμάται. Απαντήστε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις του παιδιού, υποστηρίξτε και ανακουφίστε το και δείξτε υπομονή με τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις.

Υπάρχει ένα μεγάλο φάσμα του τι θεωρείται φυσιολογικό στα συναισθήματα του παιδιού μετά από μία απώλεια. Πολλά παιδιά δείχνουν λύπη, θυμό και άγχος. Κάποια ίσως μπερδεύονται και προσπαθούν να καταλάβουν τι έχει συμβεί ενώ μερικά δεν επηρεάζονται καθόλου ή νιώθουν ενοχές γιατί νομίζουν ότι ευθύνονται για αυτό. Το παιδί ίσως αντιδράσει πιο έντονα σε ένα θάνατο ανθρώπου που έβλεπε συχνά.

Είναι πολύ σημαντικό να εξετάσουμε γιατί κάνει αυτή την ερώτηση. Μήπως αισθάνεται το ίδιο το παιδί λυπημένο, θυμωμένο ή ένοχο; Μόλις εντοπίσουμε τα συναισθήματα, χρειάζεται να του δώσουμε «χώρο» για να τα εκφράσει. Εξηγήστε του για ποιο λόγο πέθανε ο σκύλος, προκειμένου να μη νιώσει το ίδιο υπεύθυνο. Επίσης, θα μπορούσε η διαδικασία του αποχαιρετισμού, εκτός από την εξέφραση των συναισθημάτων, να συμπεριλαμβάνει και την ταφή του ζώου, σε ένα μέρος που θα έχετε επιλέξει από κοινού.

Τα νήπια εκφράζουν τα συναισθήματά τους με ένα θεατρικό τρόπο, μέσα από υπερβολική ενεργητικότητα ή κατάπτωση – και οι δύο αντιδράσεις αποτελούν εκφράσεις της θλίψης τους. Επίσης, μπορεί να δημιουργηθούν κάποιες διαταραχές στον ύπνο τους ή κάποιες φοβίες ή ακόμη και επιθετική συμπεριφορά.

Τα βρέφη, ενώ δεν αντιλαμβάνονται την έννοια του θανάτου, διαισθάνονται την απουσία και τη θλίψη των γύρω τους. Το μωρό μπορεί να αντιδράσει με διαταραχές ύπνου, αλλαγές στο πρόγραμμα διατροφής, αδικαιολόγητο κλάμα, γκρίνια και ανησυχία.

Θυμηθείτε ότι η λύπη του παιδιού για την απώλεια του κατοικίδιου ζώου του, είναι παρόμοια με τη λύπη που αισθάνεται για το χαμό ενός προσώπου. Γι’ αυτά, η απώλεια του αγαπημένου τους κατοικίδιου που τους κρατούσε συντροφιά μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη από την απώλεια ενός μακρινού συγγενή. Μπορεί να χρειαστεί να το εξηγήσετε αυτό στους φίλους και συγγενείς σας που δεν έχουν κατοικίδιο και δεν καταλαβαίνουν την αγάπη αυτή.

Δυστυχώς η χαρά από την ιδιοκτησία ενός κατοικίδιου ζώου πηγαίνει χέρι - χέρι με τη στενοχώρια της απώλειας, λόγω γήρατος, ασθένειας ή ατυχήματος. Και αυτό μπορεί να είναι πολύ δύσκολο. Μην ξεχνάτε ότι αυτό το ζωάκι χαιρετά τα παιδιά το πρωί που φεύγουν από το σπίτι και το απόγευμα που γυρίζουν. Επίσης σε αυτό καταφεύγουν για συντροφιά όταν αισθάνονται μόνα τους ή λυπημένα ή χαρούμενα για να παίξουν.


Δημοσίευση: 22/11/2019


. .