Δίνουμε σημασία  στην ορθή ονομασία από το παιδί όλων των εξωτερικών μερών του σώματος (στήθος, πέος, κόλπος, αιδοίο κ.λπ)  στην επεξήγηση προς το παιδί των σωματικών διαφορών ανάμεσα στα δύο φύλα  στην αποδοχή της συνήθειας του παιδιού να εξερευνά το σώμα του  στην έναρξη με το παιδί συζητήσεων σχετικά με την ανάγκη για προστασία του εαυτού του και του σώματός του από ανεπιθύμητα αγγίγματα και άλλες συμπεριφορές που το κάνουν να νιώθει άβολα.

Γιατί δυσκολευόμαστε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το σεξ; Συνήθως, ως ενήλικες δυσκολευόμαστε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για θέματα που σχετίζονται με το σεξ γιατί: • Ντρεπόμαστε και νιώθουμε άβολα. • Νιώθουμε ότι οι γνώσεις μας είναι ανεπαρκείς. • Δεν έχουμε χρόνο. • Νιώθουμε ανασφάλεια μήπως πούμε κάτι λάθος. • Μας λείπει η εμπειρία αφού οι δικοί μας γονείς δεν μας έχουν μιλήσει γι’ αυτά τα θέματα.

Η σεξουαλικότητα είναι ένα κομμάτι του εαυτού μας πολύ σημαντικό. Ένα κομμάτι κοινό σε όλους. Μια πτυχή της προσωπικότητάς μας η οποία επηρεάζει όλους σχεδόν τους τομείς της ζωής μας. Παραμελώντας τη σεξουαλική αγωγή των παιδιών μας είναι σαν να τους αρνούμαστε γνώσεις και δεξιότητες σε ένα τομέα, ο οποίος διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη ζωή τους ήδη από τη βρεφική ηλικία.

Πώς θα δώσετε αποτελεσματικές οδηγίες. Το πρώτο βήμα είναι να σιγουρευτείτε ότι το παιδί σας προσέχει και ότι ακούει πολύ καλά. Πηγαίνετε πολύ κοντά του, χαμηλώστε στο επίπεδο των ματιών του και με ήρεμη φωνή ξεκινήστε την πρόταση με το όνομά του. Μιλήστε καθαρά με εύκολες και σύντομες λέξεις, ανάλογα με το γλωσσικό επίπεδο κάθε ηλικίας. Οι θετικές οδηγίες είναι πιο πετυχημένες γιατί συγκεντρώνεται στο να κάνει αυτό που θέλετε και όχι σε τι δεν θέλετε.

Όπως είναι φυσικό, οι οδηγίες πρέπει να είναι λιγότερες γιατί δεν δίνεται έτσι στο παιδί η δυνατότητα επιλογής. Ακόμα και αν θέλετε να κάνει μπάνιο, βάλτε μέσα ερωτήσεις, όπως ‘ποια πιτζάμα θέλεις να βάλεις μετά; Την κόκκινη ή την μπλε’;

Να είσαστε ακριβείς και φερέγγυοι όταν ζητάτε από το παιδί να περιμένει. Είναι λάθος, για παράδειγμα, να του λέτε συστηματικά να περιμένει λίγο μέχρι να τελειώσετε κάτι και να του δώσετε σημασία και αυτό το «λίγο» να καταλήγει σε «πολύ» ή να το διαβεβαιώνετε ότι θα τελειώσετε σύντομα από το σούπερ μάρκετ και αυτό να μη γίνεται.

Εκείνες τις φορές που γνωρίζετε σχεδόν με βεβαιότητα ότι θα πάτε κάπου με το παιδί που χρειαστεί να περιμένετε, καλό είναι να το ενημερώσετε εκ των προτέρων και να το προετοιμάσετε ψυχολογικά. Πείτε του ότι είναι κάτι αναπόφευκτο και πως θέλετε εξίσου όπως εκείνο να τελειώσετε το συντομότερο, όμως θα πρέπει να κάνετε υπομονή.

Τα παιδιά δε φημίζονται για την υπομονή τους και ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που απαιτείται να περιμένουν μαζί σας στην ουρά για κάτι ή όταν πλησιάζει η στιγμή να ασχοληθεί κάποιος μαζί τους. Με δεδομένο αυτό, πάμε να δούμε τι μπορείτε να κάνετε:

Γίνετε το παράδειγμα. Η μεγαλύτερη διδακτική μέθοδος είναι η δική σας συμπεριφορά. Το παιδί παρακολουθεί ό,τι κάνετε και το ίδιο συμβαίνει και με το πώς θα ζητήσετε συγγνώμη. Αν βγείτε εκτός εαυτού, μπορείτε να πείτε ‘συγγνώμη που δεν απάντησα με καλύτερο τρόπο . Στο μέλλον, θα πάρω μία βαθιά ανάσα για να ηρεμήσω όταν νιώθω εκνευρισμένη’. Αυτό του διδάσκει υπευθυνότητα και ανάπτυξη σχεδίου για την επόμενη ημέρα.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι αυτό που μετρά, δεν είναι να πει απλώς τις λέξεις αλλά να μάθει να αναλαμβάνει την ευθύνη του λάθους του.

Μάθετε στο παιδί σας να ζητά συγγνώμη: Μερικές συμβουλές γιά να το πείσετε

Δούναι και Λαβείν Όταν οι ίδιοι περνάμε τις μέρες μας σε πανικό, μετακινούμενοι από τη μία δραστηριότητα στην άλλη, είναι λογικό τα παιδιά μας να δυσκολεύονται επίσης να εστιάσουν την προσοχή τους. Προσπαθήστε όταν αλληλεπιδράτε με το μικρό σας να του δίνετε καθαρές οδηγίες από μικρή απόσταση και να το κοιτάζετε στα μάτια, αντί για παράδειγμα να του φωνάζετε «Συνέχισε λίγο ακόμα!», ενώ συγυρίζετε το δίπλα δωμάτιο.

Δείτε επίσης: Όσα πρέπει να ξέρετε για τον γυναικείο οργασμό

Με το να φωνάζετε στο παιδί ότι σε λίγο πρέπει να πάει για μπάνιο ενώ την ίδια στιγμή εσείς κάνετε κάτι άλλο, το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν πρόκειται να γίνει αυτό ποτέ με ηρεμία. Πρέπει το παιδί να κατανοήσει πόσος χρόνος είναι τα πέντε λεπτά ( αν είναι μικρότερης ηλικίας) ή να του θέσετε ως όριο κάτι που κάνει εκείνη τη στιγμή ( μόλις τελειώσεις το φαγητό, το διάβασμα, την αντιγραφή).

Εμείς σας παρουσιάζουμε τους πιο σημαντικούς λόγους που τα ίδια τα παιδιά επικαλούνται δικαιολογώντας την αντίδρασή της ή καλύτερα την μη ανταπόκρισή τους. Το παιδί γνωρίζει τις αντοχές σας


Δημοσίευση: 16/11/2019


. .