Το δημοτικό σχολείο σε σχέση με το νηπιαγωγείο είναι κουραστικό. Η δομή της τάξης είναι διαφορετική, τα μαθήματα έχουν άλλη μορφή και είναι αρκετά, χρειάζεται χρόνος προσαρμογής. Φυσικό είναι το παιδί να εκφράσει κάποια δυσαρέσκεια και να αισθάνεται πιο κουρασμένο. Αυτό μπορεί να το εκδηλώσει με πολλούς τρόπους. Πιθανώς να αφαιρείται, να είναι περισσότερο φλύαρο από άλλες φορές…

Μιλήστε του για την εποχή που εσείς ήσασταν παιδί και πηγαίνατε σχολείο. Όχι τόσο για την σημασία του σχολείου και για το ότι όλοι πρέπει να πάνε, όσο για αναμνήσεις. Για φίλους που είχατε, για την δασκάλα σας, για το ότι μάθατε να διαβάζετε μόνοι σας… Τι κάνουμε όταν συνεχίζει να αρνείται;

Η μητέρα ή ο πατέρας καλούνται να βρίσκονται κοντά στο παιδί τους, να το υποστηρίζουν, να το ενθαρρύνουν και να προσπαθούν να κατανοούν τον τρόπο με τον οποίο αυτό σκέφτεται. Έτσι θα είναι έτοιμοι να δίνουν λύσεις που ταιριάζουν στο προφίλ του παιδιού αλλά και όλης της οικογένειας.

Έχω ακολουθήσει τα απλά αυτά βήματα, ούτως ώστε να βοηθήσω το παιδί μου να ντύνεται μόνο του. Υπάρχουν μέρες που τα καταφέρνει περίφημα, για παράδειγμα μπορεί και φοράει τα παπούτσια και το πανωφόρι του, αλλά υπάρχουν και μέρες που δυσκολεύεται να κάνει οτιδήποτε μόνο του. Γιατί συμβαίνει αυτό; Προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή μου ή είναι κάτι φυσιολογικό;

Θα μου άρεσε αν το παιδί μου άρχιζε σιγά σιγά να ντύνεται μόνο του, αλλά αφιερώνω τόσο πολύ χρόνο κάθε φορά που το επιχειρώ, ώστε καταλήγω να πρέπει να ολοκληρώσω εγώ το ντύσιμό του, για να μη βγω εκτός προγράμματος. Πώς μπορώ να το βοηθήσω να ανεξαρτητοποιηθεί, λαμβάνοντας υπόψη τον περιορισμένο χρόνο που διαθέτω, λόγω του φορτωμένου μου προγράμματος;

Σε σπίτι φίλων: εσείς είστε αυτή που θα εκτιμήσετε το πότε το παιδί είναι έτοιμο να κοιμηθεί σε ένα άλλο σπίτι. Μπορεί να το κάνει βήμα βήμα ώστε να προετοιμαστεί ανάλογα. Στείλτε το σε ένα φιλικό σπίτι για μερικές ώρες όπου μπορεί να φάει ή να βάλει τις πιτζάμες του για όσο μείνει εκεί.

Στο σπίτι: ενθαρρύνετε το παιδί να καλέσει τους φίλους του από το νηπιαγωγείο ώστε να αναπτύξει την αυτοπεποίθησή του και να τους δείξει το σπίτι και τα παιχνίδια του. Το βασικό είναι να έχετε ένα ζεστό σπίτι που κάνεις τους επισκέπτες να νιώθουν άνετα.

Η ενδυνάμωση της αυτοεκτίμησης του παιδιού μέσω της αποδοχής του γονέα, η απενοχοποίηση και φυσικά η σταδιακή απόκτηση δεξιοτήτων ανάλογων προς την ηλικία του, θα κατευθύνουν το παιδί στην πολυπόθητη ανεξαρτησία που όσο παράξενο και αν φαίνεται, είναι συχνά οι ίδιοι οι γονείς που παρεμποδίζουν, εξαιτίας των προσωπικών τους νευρώσεων, του φόβου ότι θα χάσουν τον έλεγχο και κατά συνέπεια την δυνατότητα να προστατεύσουν τα παιδιά τους, ή ακόμα και λόγω άγνοιας.

Σκοπός του βιβλίου είναι –μέσω ενός συνδυασμού της ψυχαναλυτικής θεωρίας και μίας πληθώρας χαρακτηριστικών για την κάθε περίσταση παραδειγμάτων– να εξηγήσει στους γονείς με ποιους τρόπους θα βοηθήσουν τα παιδιά τους να γίνουν ώριμες, αυτάρκεις προσωπικότητες που θα διεκδικήσουν την ευτυχία με υπευθυνότητα και δίχως ενοχές.

Στο κεντρικό κεφάλαιο του βιβλίου, ο Μιχάλης Χαντάς επισημαίνει ότι ο κύριος στόχος του κειμένου του είναι να λειτουργήσει ως «πασπαρτού» που θα ξεκλειδώσει για τους αναγνώστες τα μυστικά της σωστής ανατροφής των παιδιών καθώς και των παγίδων στις οποίες -παρά τις καλές προθέσεις – πέφτουν αρκετοί νέοι γονείς.

Επίσης, να θυμάστε πάντα ότι το συνεχές κλάμα και η γκρίνια του παιδιού μπορεί να οφείλεται σε κάποια υποβόσκουσα ανάγκη του. Για παράδειγμα, ο δικός μου πεινούσε και νύσταζε όταν ακούμπησε ελαφρά με το πόδι του τον καναπέ. Αν το γνώριζα αυτό δεν θα είχα πει «Είσαι καλά, μην κλαις άλλο», αλλά θα τον αγκάλιαζα, θα του έλεγα πώς είναι καλά και θα τον άφηνα να κλάψει χωρίς να του μιλώ για λίγα λεπτά.

Πολλές επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει, ότι οι γονείς που μιλούν για τα συναισθήματά τους και στέκονται στο παιδί όταν αυτό δυσκολεύεται μεγαλώνουν ανθρώπους που προσαρμόζονται ευκολότερα κοινωνικά από ό,τι οι γονείς που είναι πιο αυστηροί ή τιμωρούν τα παιδιά τους αν υπερβάλλουν στις αντιδράσεις τους.

Ψυχολόγοι και επιστήμονες, ωστόσο, διαφωνούν στις παραπάνω τοποθετήσεις και συμφωνούν σε ένα σημείο: όσο άσχημα μπορεί να επηρεάσει το παιδί ο υπερπροστατευτικός γονιός άλλο τόσο άσχημα μπορεί να το επηρεάσει και ένας γονιός που το αντιμετωπίζει πιο χαλαρά ή και αυστηρά.

Το sleepover είναι πολύ της μόδας! Όμως εσείς είστε εκείνη που θα εκτιμήσετε το πότε το παιδί είναι έτοιμο να κοιμηθεί σε ένα άλλο σπίτι. Μπορεί να κάνει σταδιακά βήμα ώστε να έχει το χρόνο να προετοιμαστεί ανάλογα. Αρχικά στείλτε το σε ένα φιλικό σπίτι για μερικές ώρες να παίξει και να φάει. Το επόμενο βήμα θα έρθει σίγουρα από μόνο του.

Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι σίγουρα μια μεγάλη πρόκληση για όλους εμάς τους γονείς! Πρέπει να ισορροπήσουμε κάθε στιγμή μεταξύ της φροντίδας, της προστασίας και της καθοδήγησης. Ωστόσο είναι απαραίτητο να επιτρέπουμε παράλληλα τον πειραματισμό, την εξερεύνηση και την ανεξαρτησία του παιδιού. Χμμμ… Δύσκολο έτσι;


Δημοσίευση: 14/11/2019


. .